والتر الیاس «والت» دیزنی (به انگلیسی: Walter Elias "Walt" Disney) (۵ دسامبر ۱۹۰۱–۱۵ دسامبر ۱۹۶۶) یک تاجر، کاریکاتوریست، پویانما، تهیهکننده، کارگردان، فیلمنامهنویس، کارآفرین و صداپیشه آمریکایی بود. او یکی از چهرههای سرشناس صنعت انیمیشن آمریکا و سراسر جهان، به عنوان یک نماد بینالمللی و بشردوست شناخته شده است که بهخوبی در طول فعالیتهایش درقرن بیستم همگان او را میشناسند. او و برادرش روی اولیور دیزنی (Roy O. Disney) با عنوان غول تجاری هالیوود مشهورند. دیزنی، بنیانگذار محصولات والت دیزنی است که بعدها به یکی از معروفترین و بهترین شرکتهای تولید فیلم تبدیل و مشهور شد. این شرکت در حال حاضر با نام کمپانی والت دیزنی معروف است و درآمد سالانه آن در سال ۲۰۱۳، ۴ میلیارد دلار بوده است.
دیزنی به عنوان یک انیماتور و کارآفرین، به خصوص به عنوان یک تولیدکننده فیلم و نمایشدهنده محبوب، و همچنین به عنوان یک نوآور در انیمیشن و طراحی پارک تفریحی (Disney land) ملاحظه شده است. او و کارکنانش برخی از شخصیتهای کارتونی معروف دنیا مانند میکی ماوس را خلق نمودند که دیزنی شخصاً صداپیشگی او را برعهده گرفت. در طول عمر خود، او موفق به دریافت چهار جایزه اسکار افتخاری و ۲۲ جایزه اسکار از مجموع ۵۹ نامزد اسکار، از جمله رکورددار چهار جایزه در یک سال شد که منجر به دریافت جوایز و کاندیدای زیاد اسکار بیش از هر فرد دیگری در طول تاریخ شد. او همچنین موفق به کسب ۷ جایزه امی شده است و نام خود را به دیزنیلند و پارکهای اقامتی والت دیزنی در آمریکا داده است؛ نام او همچنین به استراحتگاههای بینالمللی مانند استراحتگاه دیزنی توکیو، دیزنیلند پاریس و دیزنیلند هنگ کنگ نسبت داده شده است.
او در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۶ به دلیل سرطان ریه در بوربانکِکالیفرنیا چشم از جهان فرو بست. یک سال بعد، ساخت و ساز استراحتگاه والت دیزنی در فلوریدا آغاز شد. برادرش روی دیزنی، قلمرو پادشاهی سحر و جادو که یکی از اولین ساختههای چهار پارک تفریحی دیزنی است را در ۱ اکتبر ۱۹۷۱ افتتاح کرد.
استوری برد یا فیلمنامهٔ مصور (به انگلیسی: storyboard)، پلی میان یک فیلمنامه مکتوب و جهان تصویری رسانههای بصری است. اگر داستان به شکل فیلمنامه نوشته شده باشد باید بهترین میزانسن برای هر صحنه طراحی شود. در رسانههای بصری بیان داستان با تصویر، گامی لازم است تا کشف کنید که داستان چگونه به فیلم ترجمه خواهد شد. فیلمنامه مصور اجازه میدهد تا بهترین راه را برای بیان تصویری هر کنش داستان یافت. علاوه بر کشف نحوه بیان تصویری داستان باید بر روی مشخصات سینمایی فیلم مانند زوایای دوربین، ترکیببندی، تداوم، حرکت اشیاء و شخصیتها، برشها، ژستها، حالات چهره و تا حدی ریتم کار کرد.
اگر تهیهکننده وقت و زمان کافی در اختیار کارگردان و طراح استوری برد قرار دهد، در واقع آنها این شانس را خواهند داشت تا داستان را به بهترین شکل ممکن پردازش و آماده اجرا کنند. هرچه زمان بیشتری برای استوری برد صرف شود نتیجه کار درخشانتر و بهتر خواهد بود. در یک سیستم ایدهآل، تولید یک فیلم انیمیشن آغاز نمیشود مگر اینکه استوری برد تکمیل شده باشد و نقائص آن نیز رفع شده باشد. از آنجایی که استوری برد آخرین مرحله از مراحل ارزان (در مقایسه با سایر قسمتهای تولید مانند متحرکسازی، جلوههای ویژه و …) در مسیر تولید است، در نتیجه بهترین زمان ممکن برای بررسی و رفع هرگونه مشکل احتمالی است که ممکن است در آینده باعث هدر رفتن بودجه، امکانات یا نیروی مفید انسانی شود.
طراحی استوری برد معمولاً پس از مرحله دکوپاژ انجام میشود و اطلاعات نوشته شده توسط کارگردان کنار تصاویر آن درج میگردد. همچنین از استوری برد برای طراحی وبسایتها و برنامههای تعاملی و ساخت بازیهای کامپیوتری نیز استفاده میشود.
در ابتدای دههٔ ۱۹۳۰ استودیوی والت دیزنی پروسهٔ استوری برد را به شکلی که امروزه دیده میشود توسعه داد. دیان دیزنی میلر فرزند والت دیزنی در زندگینامهٔ پدرش نوشت که اولین استوری برد کامل برای انیمیشن کوتاه سه خوکچه در سال ۱۹۳۳ کشیده شد. بر طبق گفتههای جان کانمیکر در نشریه هایپریون که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، استوری بردهای اولیه در دهه ۱۹۲۰ از کتابهای کمیک استریپ گرفته شدند تا سوژهٔ انیمیشنهای کوتاهی مانند هواپیمای دیوانه و کشتی بخار ویلی را خلق کنند.
در کتاب هنر والت دیزنی، کریستوفر فینچ نوشت دیزنی به وب اسمیت انیماتور فرصت داد تا صحنهها را در برگههای جداگانه طراحی و آنها را به یک تابلو چسبانده تا داستان یک سکانس را شرح دهد و به این ترتیب اولین استوری برد خلق شد.
برباد رفته یکی از اولین فیلمها با استوری برد کامل است. دیوید سلزنیک، ویلیام کامرون منزیس که طراح تولید بود را استخدام کرد تا تمام صحنههای فیلم را طراحی کند. بسیاری از فیلمهای صامت با بودجه بالا نیز دارای استوری برد بودند ولی در دهه ۱۹۷۰ بسیاری از این موارد در حین پاکسازی استودیو از دست رفتند.
در اوایل دهه ۱۹۴۰ داشتن استوری برد در تولید بسیاری فیلمها معمول شد و تبدیل به یک استاندارد برای تصویرسازی پیش از تولید شد.
انیمیشن نام تکنیکی است که در آن هر فریم فیلم به صورت انفرادی چه به صورت یک گراف
یک کامپیوتری یا عکاسی از یک تصویر یا ایجاد تغییرات مکرر کوچک در یک واحد مدل (قسمت کلای میشن و استاپ موشن) تولید و سپس فیلمبرداری نتیجه توسط یک دوربین مخصوص انجام میپذیرد. هنگامیکه فریمها به صورت سلسلهوار به هم متصل شدند، فیلم حاصله را با سرعت ۱۶ فریم در ثانیه یا بیشتر ملاحظه مینمایند. نتیجه آن خواهد بود که این تصاویر بر اثر قانون ماندگاری تصویر به صورت متحرک به نظر میرسند. اگرچه توسعه انیمیشن کامپیوتری باعث سرعت بخشیدن به این مراحل گردیده ولی باز هم تولید چنین فیلمی مستلزم کار زیاد و خستهکنندهاست.
فرمتهای فیلم از قبیل جی.آی. اف، کوئیک تایم، شاک ویو و فلاش امکان دیدن انیمیشن بر روی کامپیوتر یا بر روی اینترنت را فراهم میسازد.
نظر به اینکه ساخت انیمیشن خیلی زمانبر و گاه خیلی هزینهبر است، بسیاری از انیمیشن ساخته شده برای تلویزیون و سینما توسط استودیوهای حرفهای انیمیشن تولید میگردند. بههرحال، زمینه تولید انیمیشن مستقل از حداقل دهه ۱۹۵۰ با تولید انیمیشنهای تولیدی استودیوهای مستقل (و گاهی توسط افراد مستقل) نیز انجام میپذیرفتهاست. بسیاری از تولیدکنندگان مستقل انیمیشن بعدها وارد صنعت حرفهای انیمیشن گردیدند.
انیمیشن محدود روشی جهت افزایش تولید و کاهش هزینههای انیمیشن از طریق استفاده از میان برها در مراحل پردازش انیمیشن محسوب میگردد. این روش ابتدا توسط شرکت یو.پی. ای به کار گرفته شد و سپس توسط هانا باربرا مرسوم (یا به اعتقاد برخی سوء استفاده) گردید که در مراحل بعد توسط استودیوهای دیگر بهعنوان کارتن اقتباس شده از سینما به تلویزیون مورد استفاده قرار گرفت.
اگرچه در حال حاضر اکثر استودیوهای انیمیشن از تکنولوژیهای دیجیتال در محصولات خود بهره میجویند، هنوز سبک خاصی از انیمیشن وجود دارد که بستگی به فیلم دارد. در انیمیشن بدون دوربین، که توسط فیلم سازانی مانند نورمن مک لارن، لن لای و استان براک هیج مشهور گردید، تصاویر نقاشی شده و بهطور مستقیم از قطعات فیلم گرفته شده و نهایتاً از طریق یک پروژکتور پخش میگردد.