مارک شاگال

مارک شاگال با نام اصلی «مارک زاخارویج چاگال» (به بلاروسی: Марк Захаравiч Шагал, Mark Zakharavitch Chagal)) (به فرانسوی: Marc Chagall) (6 ژوئیه ۱۸۸۷–۲۸ مارس ۱۹۸۵) نقاش برجسته فرانسوی - روسی و از پیشگامان سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی است. او به عنوان یکی از پیشروان هنر مدرن، در سبک‌های مختلف هنری ذوق‌آزمایی کرد و تقریباً در تمامی رشته‌های تجسمی مانند نقاشی، تصویرگری کتاب، سرامیک، نقاشی روی شیشه، نقاشی بر روی دیوار، حکاکی روی فلزات، ترسیم، طراحی صحنه و لباس دست به خلق آثاری ماندگار زد.

شاگال با موفقیت توانست سبک‌های هنری کوبیسم، نمادگرایی و فوویسم را با یکدیگر تلفیق کند و با تکیه بر رویاهای کودکی و افسانه‌پردازی‌های ذهنی خود که همگی ریشه در زادگاهش داشتند، به سبکی کاملاً شخصی و منحصربفرد دست پیدا کند. جهان غیرمتعارفی که او آفرید آمیزه‌ای از رنگ‌های روشن، حیوانات، گُل، انسان‌ها، عشاق، پرندگان و ماهیان در حال نواختن ساز، چهره زن بالدار، علائم یهودی و مسیحی و ویولنی با بال فرشته بود.

در نقاشی‌ها و آثار چاپی این هنرمند عناصری دیده می‌شوند که تکرار آن‌ها را می‌توان در بیشتر این آثار دید. هر یک از این عناصر نمادی از یکی از تفکرات این هنرمند نقاش است.

برای مثال گاو در نقاشی‌های او به‌عنوان نمادی از «بهترین شکل زندگی» شناخته می‌شود؛ درخت نماد دیگری از زندگی است؛ نوازنده ویلن، یکی دیگر از نمادهایی است که در تعداد زیادی از آثار این هنرمند به چشم می‌خورد. نوازنده ویلن در زادگاه او نقشی محوری داشت و در لحظات حساس زندگی هر فرد (تولد، ازدواج و مرگ) حضور پیدا می‌کرد تا هم پیام‌آور شادی باشد و هم اندوه. ساعت شماطه‌دار یکی دیگر از این نمادهاست که آن را در آثار شاگال هم نماد زمان می‌دانند و هم زندگی متواضعانه. پنجره، نمادی از میل به آزادی و رهایی است که گاهی اوقات شاگال از تصویر کردن یک اسب برای نشان دادن این میل استفاده می‌کرد.

یکی از نکات جالب توجه در آثار این هنرمند، نشان دادن به صلیب کشیده شدن عیسی مسیح است که معمولاً در آثار هنرمندان یهودی به چشم نمی‌خورد. گروهی معتقدند شاگال در آثار خود از این تصویر استفاده می‌کرد تا پاسخی به جریان‌های فاشیستی در سال‌های پایانی دهه ۱۹۳۰ در اروپا داده باشد. او به غیر از استفاده از این تصاویر کار تصویرگری برای کتاب مقدس را نیز انجام داده‌است.
شاگال در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۸۵ در منزل شخصی خودش در شهر سن پائول در جنوب فرانسه درگذشت. او در هنگام مرگ ۹۷ سال داشت  و در کلیسای سن پائول در جنوب شرقی فرانسه به خاک سپرده شد.

رابطه شاگال با هویت یهودی‌اش «حل نشده و غم‌انگیز» بود. او بدون انجام مناسک یهودی از دنیا رفت و حتی یک غریبه یهودی برای خواندن کدیش یا نماز یهودی برای مردگان بر تابوت او پا پیش ننهاد

جایزه پولیتزر

جایزه پولیتزر ((به انگلیسی: Pulitzer Prize)، جایزه‌ای در روزنامه‌نگاری، ادبیات و موسیقی است که بخش‌های گوناگون دارد. این جایزه معتبرترین جایزه روزنامه‌نگاری در آمریکا است که هر ساله (از سال ۱۹۱۷) با نظارت دانشگاه کلمبیا به روزنامه‌نگاران (و نیز به نویسندگان و شاعران و موسیقی‌دانان) داده می‌شود. این جایزه به‌نام بنیان‌گذار آن جوزف پولیتزر، روزنامه‌نگار مجاری‌تبار آمریکایی، در سده نوزدهم نام‌گذاری شده‌است.

هم‌چنین هر ساله بنیاد پولیتزر جوایز نیم میلیون دلاری خود را به بهترین عکسهای خبری در زمینه‌های مختلف اهدا می‌کند که در میان تمام عکسهای خبری جهان به عنوان بهترین عکس خبری افشاگرانه و جسورانه معرفی می‌شوند.

جوزف پولیتزر روزنامه‌نگار معروف آمریکایی بود که بطور داوطلبانه به دانشگاه کلمبیا جهت راه اندازی یک مدرسه روزنامه‌نگاری پول پرداخت کرد. او جایزه ای بالغ بر ۲۵۰ هزار دلار و بورس تحصیلی تعیین کرد. بعد از مرگش ، اولین بار در تاریخ ۱۹۱۷ این جایزه اهدا شد و بعد از آن هرساله در ماه آوریل به بهترین اثر ادبی تقدیم می‌شود.

پزشک نازنین

پزشک نازنین نام نمایشنامه‌ای طنزآمیز از نیل سایمون بر اساس برخی داستان‌های کوتاه آنتون چخوف است که در ایران با دو برگردان فارسی (ترجمه‌ای توسط آهو خردمند در نشر نی و متن کامل آن با ترجمه شهرام زرگر در انتشارات نیلا) به چاپ رسیده‌است.

قسمتی از متن

دکتر: دهان بازکردن که درد نداره، الان فقط می‌خوام نگاه کنم. باید ببینم کجاست؟ کدوم دندونه؟ چه کار باید بکنم. حالا باز کنین. (خادم دهانش را باز می‌کند) خوبه، حالا بذارین ببینم. (دکتر با دقت نگاه می‌کند و خادم از درد ناله می‌کند.) آها... بله. این‌جاست. این کوچولو این‌جاست... پیدات کردم... آهان... خادم: باهاش حرف نزن، نمی‌خواد باهاش دوست بشی، بکشش بیرون

نیل سایمون

نیل ماروین سایمون (انگلیسی: Neil Marvin Simon زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۶ اوت ۲۰۱۸) نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس آمریکایی بود. او یکی از سرشناس‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان و نیز تاریخ برادوی بود. با وجود شهرت سایمون به‌عنوان کمدی‌نویس، در برخی از نمایشنامه‌هایش، به‌ویژه «سه‌گانه اوژن» و «پسران آفتاب» به تجارب آمریکاییان یهودی‌تبار در قرن بیستم نیز پرداخته‌است. سایمون در سال ۱۹۹۱، جایزه پولیتزر را برای نمایشنامه «گم‌شده در یانکر» دریافت کرد.

نمایشنامه‌ها

    بیا در شیپورت بدم (۱۹۶۱)
    پابرهنه در پارک (۱۹۶۳)
    دختری که با ستاره پولک‌دوزی شد (۱۹۶۶)
    اتاقی در هتل پلازا (۱۹۶۸)
    عاقبت عشاق سینه‌چاک (۱۹۶۹)
    زندانی خیابان دوم (۱۹۷۱)
    پسران آفتاب (پسر طلاها) (۱۹۷۲)
    پزشک نازنین (۱۹۷۳)
    محبوب خداوند (۱۹۷۴)
    فصل دو (۱۹۷۷)
    آنها دارند ترانه ما را می‌نوازند (۱۹۷۹)
    مرور کردن خاطرات ساحل (۱۹۸۳)
    بلاکسی بلوز (۱۹۸۵)
    گروه برادوی (۱۹۸۶)
    گم‌شده در یانکر (۱۹۹۱)
    خندیدن در طبقه بیست و سوم (۱۹۹۳)

موزهٔ اندی وارهول

موزهٔ اندی وارهول (انگلیسی: The Andy Warhol Museum) موزه‌ای در نورث‌شور واقع در پیتسبرگ پنسیلوانیای آمریکاست که به نگهداری آثار اندی وارهول، هنرمند پاپ آمریکایی اختصاص دارد. این بزرگترین موزه در آمریکای شمالی است که منحصراً دربردارندهٔ آثاری از یک هنرمند است.